Stage / wedstrijd in portugal 23/02-1/03
Vertrokken op maandag 23 februari ’s morgens vroeg. Alles verliep perfect. Eens aangekomen in Faro en na de politiecontrole trokken we verder naar Armacao de Pera, onze thuisbasis voor de volgende 7 dagen. We konden diezelfde dag nog een reeksje of twee-drie trainen, Rui de eigenaar van de stand bevestigde ons dat dit al de schema’s van de aankomende wedstrijd zouden zijn. Al vlug bleek dat ze pittig afgesteld waren. Wennen en aanpassen was de boodschap.
Van de aanwezige atleten van VSK die probeerden een selectiescore te behalen hadden een moeilijke opdracht, dat later ook zou blijken. Elke morgen om tien uur waren we present op de stand, trainen tot iets na de middag, dan even een pauze om daarna terug de kat de bel aan te binden. Regelmatig werden mooie scores opgetekend, ook wat geleide trainingen passeerden de revue. Yannick kon een goede regelmaat aanhouden met hoge scores.
We konden deze dagen genieten van mooi weer, zonnetje aanwezig, doch zaterdagmorgen en zotte snedige wind en koude temperaturen deden veel atleten in het stof bijten. Kleppers als Faria, Azevedo, Lucy Hall begonnen allemaal met een <20 score. Yannick daarentegen draaide op topniveau, 24-25-24 en drie punten los na dag één. Onze andere schutters eindigden de eerste dag met schommelende verliezen, het was zeer pittig, zie bijgevoegde resultaten.
De tweede dag was voor Yannick een serieuze lijdensweg, moest beginnen om 10.00u, condities (weer) waren goed, geen wind en een stralend zonnetje, dus alles aanwezig om goed te scoren. Maar de eerste ging al mis en deze maakte toch wat zenuwen los, negatieve lichaamstaal haalde de bovenhand en het was een ronde die alles zowat bevatte, enkele dubbele schoten en gemiste kleis met een zeer ontgoochelende 20 als resultaat. De laatste reeks ging het terug wat beter maar de frustratie was nog niet uit zijn lichaam. Eerst nog een shoot-off overleven omdat 7 atleten met 116 stonden, er moest één iemand af. Dit bleek dan een grote concurrent te zijn, de winnaar van vorig jaar Faria moest het strijdtoneel verlaten.
Dus Yannick 116, Steven 108, Willy 103, Sven 101, Xavier 95, Raf 95, Mathias 88, Daan 86. Hopelijk zijn er ervaringen opgedaan die later ten goede zullen komen.
De finale voor Yannick ging best wel goed, ging mee tot de laatste drie, een niet toegekende treffer (stoffer) besliste dat hij niet meer kon meedoen voor het goud, omdat hij nu afviel op bibnumber, gelijk 33.
Dus een derde plaats, niet slecht al had Yannick op meer gehoopt.
Ook finaleplaatsen waren er voor onze twee junioren, er waren in totaal 8 jonge gasten. Mathias kon geen vuist meer maken en viel eerst af. Daan stond na 10 doelen nog op twee, maar 4 missers na elkaar deed hem de das om, toch een verdienstelijke 4de plaats, al mochten de scores hoger zijn, maar ook zij hadden last van de omstandigheden zoals vermeld, wind en pittige doelen. Voor Mathias en Daan een echte leerschool hoe het echte kleischieten eruit ziet.
De terugreis begon om 05.30u al, lang wachten bij de politie, ook de check in liet te wensen over, om nog maar te zwijgen over de douane behandeling, ambtenaren die er niet echt zin in hadden. We moesten ons op het laatste nog haasten om tijdig aan de gate te zijn. Dan was de afhandeling in Brussel van een andere kwaliteit, dit ging zo vlot als een mes door boter. Thuis om 20.30u, dus een lange dag voor een reis van samen ongeveer een 3.5uur vliegen.
